درد ودل

بعد از عاشورا!

تمام آئین های اقامه عزا و ماتم و شور حسینی در طول سالیان و قرون پس از عاشورای شصت و یک، عرض ارادت و خاکساری است به ساحت قدسی خامس آل عبا حضرت سید الشهداء سلام الله علیه و فریاد “لبیک” به ندای مظلومانه “هل من ناصر ینصرنی” (آیا کسی هست که مرا یاری کند) او در کربلای تاریخ … این “لبیک” یعنی با “حسین” بودن، با “حسین” زیستن، راه “حسین” را پیمودن و لحظه ای از “آل الله ” جدا نشدن و آماده بودن برای اقامه “ثار” او با امامی منصور از اهل بیت او برای شکستن صولت مستکبرین و احیای معارف قرآن و معالم دین و اجرای شریعت خاتم النبیین صلوات الله علیه و علی آله الطیبین.